In de Bijbel staat een van de mooiste teksten over liefde:
Het Hooglied van de Liefde (1 Korintiërs 13)
13:1 Al sprak ik met de tongen van mensen en engelen, als ik de liefde niet had, was ik een galmend koper of een schelle cimbaal. 2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen en alle kennis, en al had ik het volmaakte geloof dat bergen kan verplaatsen – als ik de liefde niet had, was ik niets. 3 Al verdeelde ik al mijn bezit onder de armen, en al gaf ik mijn lichaam prijs om te worden verbrand – als ik de liefde niet had, zou het mij niet baten.
4 De liefde is geduldig en vriendelijk. De liefde is niet jaloers, zij pocht niet, zij is niet arrogant. 5 Zij kwetst niet, zoekt geen eigenbelang, raakt niet verbitterd en rekent het kwade niet toe. 6 Zij verheugt zich niet over onrecht, maar vindt vreugde in de waarheid. 7 Zij verdraagt alles, gelooft alles, hoopt alles, doorstaat alles.
8 De liefde vergaat nooit. Profetieën zullen verdwijnen, klanktalen zullen verstommen, en kennis zal ophouden. 9 Want ons kennen is beperkt en ons profeteren is beperkt. 10 Maar wanneer het volmaakte komt, zal het beperkte verdwijnen.
11 Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Toen ik volwassen werd, deed ik afstand van wat kinderlijk was. 12 Nu kijken we nog in een spiegel en zien we een raadselachtig beeld, maar dan zien we van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik slechts ten dele, maar dan zal ik volledig kennen, zoals ik zelf volledig gekend ben.
13 Zo blijven dan: geloof, hoop en liefde, deze drie. Maar de grootste daarvan is de liefde.