Gods roep bereikt ons, zelfs in de storm
«Doch Jona maakte zich op, om te vlieden voor het aangezicht des HEEREN naar Tarsis; en hij kwam af te Joppe, en vond een schip, gaande naar Tarsis; en hij gaf de vracht daarvan, en trad daarin, om met hen naar Tarsis te varen, van het aangezicht des HEEREN. Maar de HEERE wierp een groten wind op de zee, en er werd een grote storm op de zee, zodat het schip dacht te breken.»
«En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij kleingelovigen? Toen stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee; en het werd geheel stil. En de mensen verwonderden zich, zeggende: Wat is Deze, dat ook de winden en de zee Hem gehoorzaam zijn?»
De verbinding
In het Oude Testament zendt God een storm om Zijn profeet Jona tot inkeer te brengen, wanneer deze vlucht voor zijn opdracht. De natuurkrachten dienen hier als instrument van goddelijke terechtwijzing. Christus daarentegen demonstreert in het Nieuwe Testament Zijn directe heerschappij over de schepping, door de storm met een woord te stillen. Hij is niet alleen Degene Die de wereld geschapen heeft, maar ook Degene Die haar in Zijn liefde onderhoudt en door Zijn macht vrede schenkt, waar chaos heerst.
Overdenking
Gisteren zagen we dat Gods barmhartigheid groter is dan onze woede of onze beperkingen. Vandaag kijken we naar Jona, die probeert zich aan deze roep te onttrekken. Hij vlucht voor de opdracht die God hem gegeven heeft, en vaart rechtstreeks een storm in. Soms proberen ook wij Gods plan voor ons leven te omzeilen, omdat het ons ongemakkelijk lijkt of we bang zijn voor de consequenties. Maar Gods roep is hardnekkig, en Hij laat ons niet zo gemakkelijk los.
De storm waarin Jona terechtkomt, is een direct gevolg van zijn vlucht. God gebruikt de natuurkrachten om Jona wakker te schudden en hem aan zijn bestemming te herinneren. Het is alsof God zegt: 'Ik meen het serieus met jou en mijn plan.' Voor ons kan een 'storm' in het leven een crisis, een mislukking of een onverwachte moeilijkheid zijn. Zulke momenten kunnen ons ertoe brengen stil te staan en ons af te vragen: Ben ik nog op de juiste weg? Luister ik naar Gods stem?
Daartegenover zien we Jezus, Die met een woord stormen stilt. Hij is niet de veroorzaker van de chaos, maar de Brenger van vrede. Waar Jona door de storm tot inkeer wordt gedwongen, biedt Jezus in de storm directe bescherming en rust. Hij toont ons dat we niet voor God hoeven te vluchten, maar in Hemzelf de toevlucht en de vrede vinden, hoe wild de golven om ons heen ook slaan. Zijn macht is onze hoop, wanneer we ons verloren voelen.
Gebed
Heer, mijn God, ik dank U dat U mij ook dan niet opgeeft, wanneer ik probeer mijn eigen weg te gaan. Soms ben ik als Jona, vlucht ik voor Uw stem of Uw plannen, omdat ik bang ben of het mij te veel lijkt. Vergeef mij alstublieft mijn kleingeloof. Help mij te erkennen dat U ook in de stormen van mijn leven aanwezig bent en mij tot inkeer wilt roepen. Leer mij naar Uw stem te luisteren en U te vertrouwen, want U bent de Vredevorst, Die zelfs wind en zee gehoorzamen. Amen.
De rode draad
Nadat we gisteren hebben nagedacht over Gods grenzeloze barmhartigheid, zien we vandaag hoe God Zijn profeet Jona door een storm tot inkeer brengt. Dit bereidt ons erop voor morgen te erkennen hoe Gods roep ook in de diepste diepten nog bereikbaar is.
Vertrouw er vandaag op dat God u ook in de storm niet loslaat en u vrede kan schenken.